تبلیغات
Hamed Game - نقد most wanted

Hamed Game

*** هر چیزی درباره ی بازی ***

 

یک نکته : اگر موست وانتد باز نیستید ، این مطلب را نخوانید

    اگر از طرفداران موست وانتد هستید :تا حالا از خود پرسیده اید چرا این بازی هیچ وقت تکراری نمی شود؟ چرا بلک باکس هر کاری می کند نمی تواند یک بازی خوب دیگر در حد موست وانتد بسازد؟ چرا نید فور اسپید در سراشیبی سقوط دارد حرکت می کند؟ و...                                                               صحبت کردن در مورد بازی کالتی مثل موست وانتد سخت است. خیلی هم سخت است! این جور بازی ها به چیزی فراتر از سرگرمی تبدیل می شوند. به جای این که وارد دنیایتان شوند و مدتی در کنارتان باشند ، شما را وارد دنیای خودشان می کنند                                                                       موست وانتد یک بازی نیست ، یک کلاس آموزشی است : جسارت ، نبوغ ، خلاقیت ، شجاعت و چندین صفت دیگر را هم می شود جلوی این بازی ردیف کرد. این بازی سال 2005 واردد بازار شد. یعنی حدود 4 سال پیش که برای صنعتی مثل بازی که با سرعت نور پیشرفت می کند ، فاصله تقریبا زیادی است. موست وانتد مجموعه ای است از ایده ای ناب و جسورانه. ایده هایی که خیلی کم می شود تمام آن ها را در یک بازی مشاهده کرد. به همین دلیل معتقدم موست وانتد یک کلاس آموزشی است. یک محل عالی برای آموزش "چگونه می شود تمام افکار درون مغز را روی یک بازی پیاده کرد و یک شاهکار ساخت". درسی که حتی خود بلک باکس هم در شماره های بعدی ثابت کرد آن را خوب یاد نگرفته است  البته چنین جسارتی الان هم به سختی پیدا  می شود                                                                موست وانتد یک بازی نیست ، یک نید فور اسپید است! : در "نید فور اسپید" یک واژه خیلی خود نمایی  می کند ، "اسپید". موست وانتد یک بازی در ستایش سرعت است و شاید تنها ان اف اسی باشد که حق مطلب را در مورد اسم بازی به طور کامل ادا می کند(نید فور اسپید ترجمه فارسی اش هم خیلی زیباست: جنون سرعت! ). هر قدر گیم پلی بازی روان ، کل کل با پلیس ها هیجان انگیز و گرافیک بازی جذاب باشد ، همه خوب می دانیم که ما فقط دنبال سرعت هستیم. سرعت به بخشی اساسی از این بازی تبدیل شده است. یک بیماری ای وجود دارد (متاسفانه اسمش را نمی دانم) که باعث می شود هر چه بیش تر آب بخورید ، تشنه تر شوید و با حرص و ولع بیش تری آب بنوشید. موست وانتد هم شما را تشنه سرعت می کند. نیتروی بی پایان بازی اوضاع را وخیم تر کرده است! شما هر چه تند تر می روید حرصتان بیش تر می شود و مخزن نیترو را سریع تر خالی می کنید. اما باز هم گاز می دهید تا مخزن نیترو دوباره پر شود و به کمک آن سرعتتان را بیش تر کنید. دست آخر معلوم نمی شود شما نیترو می زنید تا به نهایت سرعت برسید یا دوست دارید به نهایت سرعت برسید تا مخزن نیترویتان سریع تر پر شود تا دوباره به کمک آن سرعتتان را ... عجب پارادوکسی شد! خودم هم گیج شدم                                 موست وانتد یک بازی نیست یک لذت ناب است: بی اغراق موست وانتد جزو معدود بازی هایی است که در آن فقط لذت می برم. بازی ایرادات کوچک و بزرگ زیادی (مثل هوش مصنوعی ضعیف) دارد. اما نمی دانم چرا هبچ کدام مهم نیستند!؟ نمی دانم چرا هنگام انجام بازی ، این ایرادات کم اهمیت می شوند و هر قدر هم داد و فریاد می کنند ، صدایشان به گوش من نمی رسد!؟ هنوز نفهمیده ام این بازی با این نقشه کوچک ، با 33 ماشین و با یک داستان خیلی ساده چه جادویی در خودش دارد که آندرکاور ، پرو استریت ، کربن و شیفت با آن همه بزرگی شان از آن بی بهره اند                                                   موست وانتد یک بازی نیست ، یک اثر هنری است: چرا بعد از چند هفته سر و کله زدن با شیفت و فورزا و چند تای دیگر آن ها را گوشه ای پرت می کنیم ، اما موست وانتد را همیشه جایی جلوی چشم و دم دست می گذاریم ؟جواب مشخص است : چون سازندگان بازی های بالا فقط به دنبال شبیه سازی بیش تر و گرافیک واقعی تر هستند.با آمدن شماره جدید ، همه نسخه قبلی را رها کرده و به سراغ شماره آخر می روند. این بازی ها فقط سعی می کنند گرافیک بالاتر و گیم پلی طبیعی تری داشته باشند و این دو ویژگی را هر شماره بهتر از قبل اجرا می کنند. اما چیزی که در موست وانتد می بینیم کرافیک نیست ، تابلوی نقاشی است! گرافیک موست وانتد مرز بین رویا و واقعیت است. نه شبیه سازی صد در صد است و نه فانتزی محض. راز ماندگاری گرافیک این بازی هم در همین است. ما با یک اثر هنری مواجه ایم که از صد ها و شاید هزاران تابلوی نقاشی زیبا تشکیل شده است. همین ویژگی است که باعث می شود این بازی همیشه تمیز و سرزنده باشد و نه تنها چشم را خسته نکند ، بلکه باعث آرامش آن بشود             موست وانتد یک بازی نیست ، یک اتفاق است: حالا می خواهم به تعدادی از پرسش هایی که از اول متن تا حالا پرسیده ام پاسخ دهم. حقیقت این است که موست وانتد کالت است ، دیگر تکرار نمیشود و جاودانه باقی می ماند تنها به یک دلیل : یک اتفاق است. یک اتفاق استثنایی مثل فیلم پالپ فیکشن در سینما ، آهنگ هتل کالیفرنیای گروه ایگلز در موسیقی ، مارادونا در فوتبال(!) و... این اتفاق ها هر چند سال یک بار به طرز غیر عادی ای رخ می دهند ، رخداد های خاصی هستند که فقط می توان حسرتشان را خورد و چشم به راه اتفاق بعدی ماند.



 


ساعت فلش
تصویر روزگالری عکس
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
کد جست و جوی گوگل

جاوا اسكریپت

كد ماوس